Νάξος Παραλίες & Αξιοθέατα
Το Κυκλαδίτικο νησί της Νάξου
H Nάξος είναι το μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων και ήταν το κέντρο του Κυκλαδικού πολιτισμού, κατά τη διάρκεια των αρχαϊκών χρόνων. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Χώρα της Νάξου με πληθυσμό κατά προσέγγιση 7.000 άτομα. Η Νάξος είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς της Ελλάδας, λόγω των μεγάλων αμμώδων παραλιών και των κρυστάλλινων γαλαζοπράσινων νερών της. Η άριστη υποδομή του νησιού με την εύκολη πρόσβαση από θάλασσα ή αέρα, δημιουργεί τις καλύτερες συνθήκες, ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, συνδυάζοντας τις καταπληκτικές παραλίες μαζί με τα γραφικά ορεινά χωριά, συντελώντας έτσι σε έναν μοναδικό προορισμό.
Η τοπική κουζίνα του νησιού είναι γευστικότατη, καθώς προέρχεται από τα τοπικά αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα. Η Νάξος διαθέτει επίσης πάρα πολλές παραδοσιακές ταβέρνες με φρέσκο ψάρι, φρέσκα θαλασσινά, τοπικό τυρί και πιάτα από ντόπια κρέατα. Επιπρόσθετα η Νάξος παράγει και το δικό της κρασί.
Η τοπική κουζίνα του νησιού είναι γευστικότατη, καθώς προέρχεται από τα τοπικά αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα. Η Νάξος διαθέτει επίσης πάρα πολλές παραδοσιακές ταβέρνες με φρέσκο ψάρι, φρέσκα θαλασσινά, τοπικό τυρί και πιάτα από ντόπια κρέατα. Επιπρόσθετα η Νάξος παράγει και το δικό της κρασί.
Η πόλη της Νάξου
Η Χώρα της Νάξου έχει όλα τα τυπικά χαρακτηρηστικά των Κυκλαδίτικων οικισμών, με τα στενά πλακόστρωτα σοκάκια, τα μικρα λευκά σπιτάκια με τις πανέμορφες αυλές και σφύζει από ζωή με τα αμέτρητα καφέ, μπαρ και εστιατόρια δίπλα από το νερό και τα καταστήματα όλων των ειδών.
Όταν το πλοίο φτάνει στο κοσμοπολίτικο νησί της Νάξου και το λιμάνι της, γίνεται αμέσως ορατή η πασίγνωστη “Πορτάρα”, το Βενετσιάνικο κάστρο στην κορυφή του λόφου και τα πολλά ιδιωτικά ιστιοπλοικά και γιωτ στο λιμάνι. Αμέσως γίνεται αντιληπτό πως η Νάξος είναι πραγματικά ένα ξεχωριστό νησί των Κυκλάδων, ευλογημένο από τη φύση και με μακρά ιστορία, σαγηνεύοντας τον επισκέπτη της σε ένα ταξίδι φυσικής ομορφιάς με νησιωτική αισθητική και παραδοσιακή κουλτούρα.
Όταν το πλοίο φτάνει στο κοσμοπολίτικο νησί της Νάξου και το λιμάνι της, γίνεται αμέσως ορατή η πασίγνωστη “Πορτάρα”, το Βενετσιάνικο κάστρο στην κορυφή του λόφου και τα πολλά ιδιωτικά ιστιοπλοικά και γιωτ στο λιμάνι. Αμέσως γίνεται αντιληπτό πως η Νάξος είναι πραγματικά ένα ξεχωριστό νησί των Κυκλάδων, ευλογημένο από τη φύση και με μακρά ιστορία, σαγηνεύοντας τον επισκέπτη της σε ένα ταξίδι φυσικής ομορφιάς με νησιωτική αισθητική και παραδοσιακή κουλτούρα.
Οι παραλίες της Νάξου
Άγιος Γεώργιος
Άγιος Προκόπιος
Αγία Άννα
Πλάκα
Μικρή Βίγλα
Αλυκό
Άγιος Προκόπιος
Αγία Άννα
Πλάκα
Μικρή Βίγλα
Αλυκό
Αγιάσσος
Απόλλων
Μουτσούνα
Λιόνας
Πάνορμος
Απόλλων
Μουτσούνα
Λιόνας
Πάνορμος
Τα αξιοθέατα της Νάξου
Πορτάρα. Η Πορτάρα βρίσκεται στην κορυφή ενός μικρού βράχου στην άκρη του λιμανιού της Νάξου και είναι το μνημείο που προκαλεί το μεγαλύτερο δέος στου επισκέπτες του νησιού, όντας το ορόσημο της Νάξου. Κατασκευάστηκε το 520 π.Χ. για πύλη προς τον επιβλητικό ναό του Απόλλωνα, αλλά δεν τέλειωσε ποτέ διότι το 506 π.Χ. ο τύραννος της Νάξου Λύγδαμις που ήταν ο εμπνευστής του έργου, έφυγε από την εξουσία και ο χώρος λεηλατήθηκε για το πολύτιμο μάρμαρό του.
Κάστρο. Το επιβλητικό κάστρο της Νάξου κτίστηκε από τον Μάρκο Σανούδο για να προστατεύει την πόλη της Νάξου. Ο προσανατολισμός του ήταν το εσωτερικό του νησιού. Διέθετε τρεις πύλες, το «Παραπόρτι», η νότια πύλη, η βόρεια η περίφημη «Τρανή Πόρτα», κι ακόμα μια νοτιοανατολική, που σήμερα δεν σώζεται. Το κάστρο κατασκευάσθηκε για να φιλοξενήσει τους αποίκους-κατακτητές, κι απ’ αυτούς όσοι αναγνωρίζονταν ως nobili-ευγενείς, που αποτελούντο από άλλους λαούς, είχαν άλλες συνήθειες, πολιτικές και πολιτισμικές, άλλη θρησκεία κι αποτελούσαν μια μειονότητα σε σχέση με τον ορθόδοξο πληθυσμό του νησιού. Υποθέτουμε ότι τη σημερινή του μορφή αρχίζει να τη διαμορφώνει επί Κρίσπων, στα μέσα του 15ου αι. Από τους υποτιθέμενους δώδεκα πύργους του Κάστρου που το προστάτευαν σώζεται μόνον ένας, ο πύργος των Κρίσπι, τον οποίο η τοπική αφήγηση «θέλει» να είναι το ανάκτορο της δυναστείας αυτής, αλλά, που, στην πραγματικότητα οικοδόμησε ο φυσικός (νόθος) γιος του δούκα Γουλιέλμου του Β’, μετά το 1453, και γι αυτό δεν είχε δικαιώματα στο θρόνο της ηγεμονίας. Σήμερα λειτουργεί σαν Βυζαντινό Μουσείο, κατά την επιθυμία των δωρητών του στο Κράτος, της οικογένειας Π. Γλέζου, γι αυτό κι είναι γνωστός και ως πύργος του Γλέζου ή της Απεραθίτισας, εξαιτίας της καταγωγής της οικογένειας.
Παλιά Πόλη. Outside the castle area there are developed two other settlements. Bourgo, on the western side of the hill near the sea, with its Orthodox Cathedral and Nio Horio (New Village), originally inhabited by Cretans, as well as a Jewish quarter nearby. The need for some kind of defense against enemy attacks, a prudent use of the limited available space and the durability of the local building materials determined the way the houses of the ordinary people were built not only in Hora but also in the villages.In the traditional settlements the houses are adjoined to each other, with small courtyards. These houses were often extended over the next door house or over the street, creating the "stegasta" (sheltered streets), a distinctive feature of the streets of Naxos. The streets paved with slabs of stone are very narrow; they are usually less than 2 m wide. Nowadays, the same narrow streets of Hora are full of life and colour and visitors can enjoy shopping facilities, night entertaiment, tradiotional food and music, etc
Παναγία Δροσιανή. Η εκκλησία βρίσκεται κοντά στο χωριό Μονή στην περιοχή Τραγαία της Νάξου. Είναι ένας πρωτοχριστιανικός ναός μονόχωρος, τρίκογχος με τρούλο και αιγαιοπελαγίτικο αρχιτεκτονικό ρυθμό. Η Παναγία η Δροσιανή σύμφωνα με τους όλους τους μελετητές διαθέτει το καλύτερα σωζόμενο τοιχογραφικό πρόγραμμα της περιόδου. Το επίσης πολύ σημαντικό εκτός από την ηλικία, στις σωσμένες τοιχογραφίες είναι η μοναδικότητα τους καθώς παρουσιάζουν καλλιτεχνικές ιδιοτυπίες που δεν έχουν παρατηρηθεί σε κανένα άλλο μνημείο του Χριστιανισμού.
Κούρος-Μέλανες.Το χωριό Μέλανες είναι ένας από τους αρχαιότερους οικισμούς της Νάξου. Στην περιοχή του Φλεριού λειτούργησαν οι πρώτες σχολές γλυπτικής οπού εκεί βρίσκονται ο Κούρος Μελάνων που είναι έργο του 6 αιώνα π.χ. (πολύ παλαιότερο της Ακρόπολης ) και το ιερό των πηγών (ο οίκος της αρχαϊκής εποχής). Οι 2 γιγάντιοι ημιτελειωμένοι για άγνωστο λόγο Κούροι των 2 περίπου μέτρων, βρέθηκαν στην περιοχή με την επικρατέστερη εκδοχή πως έπρεπε να μεταφερθούν κάπου αλλού.
Κάστρο. Το επιβλητικό κάστρο της Νάξου κτίστηκε από τον Μάρκο Σανούδο για να προστατεύει την πόλη της Νάξου. Ο προσανατολισμός του ήταν το εσωτερικό του νησιού. Διέθετε τρεις πύλες, το «Παραπόρτι», η νότια πύλη, η βόρεια η περίφημη «Τρανή Πόρτα», κι ακόμα μια νοτιοανατολική, που σήμερα δεν σώζεται. Το κάστρο κατασκευάσθηκε για να φιλοξενήσει τους αποίκους-κατακτητές, κι απ’ αυτούς όσοι αναγνωρίζονταν ως nobili-ευγενείς, που αποτελούντο από άλλους λαούς, είχαν άλλες συνήθειες, πολιτικές και πολιτισμικές, άλλη θρησκεία κι αποτελούσαν μια μειονότητα σε σχέση με τον ορθόδοξο πληθυσμό του νησιού. Υποθέτουμε ότι τη σημερινή του μορφή αρχίζει να τη διαμορφώνει επί Κρίσπων, στα μέσα του 15ου αι. Από τους υποτιθέμενους δώδεκα πύργους του Κάστρου που το προστάτευαν σώζεται μόνον ένας, ο πύργος των Κρίσπι, τον οποίο η τοπική αφήγηση «θέλει» να είναι το ανάκτορο της δυναστείας αυτής, αλλά, που, στην πραγματικότητα οικοδόμησε ο φυσικός (νόθος) γιος του δούκα Γουλιέλμου του Β’, μετά το 1453, και γι αυτό δεν είχε δικαιώματα στο θρόνο της ηγεμονίας. Σήμερα λειτουργεί σαν Βυζαντινό Μουσείο, κατά την επιθυμία των δωρητών του στο Κράτος, της οικογένειας Π. Γλέζου, γι αυτό κι είναι γνωστός και ως πύργος του Γλέζου ή της Απεραθίτισας, εξαιτίας της καταγωγής της οικογένειας.
Παλιά Πόλη. Outside the castle area there are developed two other settlements. Bourgo, on the western side of the hill near the sea, with its Orthodox Cathedral and Nio Horio (New Village), originally inhabited by Cretans, as well as a Jewish quarter nearby. The need for some kind of defense against enemy attacks, a prudent use of the limited available space and the durability of the local building materials determined the way the houses of the ordinary people were built not only in Hora but also in the villages.In the traditional settlements the houses are adjoined to each other, with small courtyards. These houses were often extended over the next door house or over the street, creating the "stegasta" (sheltered streets), a distinctive feature of the streets of Naxos. The streets paved with slabs of stone are very narrow; they are usually less than 2 m wide. Nowadays, the same narrow streets of Hora are full of life and colour and visitors can enjoy shopping facilities, night entertaiment, tradiotional food and music, etc
Παναγία Δροσιανή. Η εκκλησία βρίσκεται κοντά στο χωριό Μονή στην περιοχή Τραγαία της Νάξου. Είναι ένας πρωτοχριστιανικός ναός μονόχωρος, τρίκογχος με τρούλο και αιγαιοπελαγίτικο αρχιτεκτονικό ρυθμό. Η Παναγία η Δροσιανή σύμφωνα με τους όλους τους μελετητές διαθέτει το καλύτερα σωζόμενο τοιχογραφικό πρόγραμμα της περιόδου. Το επίσης πολύ σημαντικό εκτός από την ηλικία, στις σωσμένες τοιχογραφίες είναι η μοναδικότητα τους καθώς παρουσιάζουν καλλιτεχνικές ιδιοτυπίες που δεν έχουν παρατηρηθεί σε κανένα άλλο μνημείο του Χριστιανισμού.
Κούρος-Μέλανες.Το χωριό Μέλανες είναι ένας από τους αρχαιότερους οικισμούς της Νάξου. Στην περιοχή του Φλεριού λειτούργησαν οι πρώτες σχολές γλυπτικής οπού εκεί βρίσκονται ο Κούρος Μελάνων που είναι έργο του 6 αιώνα π.χ. (πολύ παλαιότερο της Ακρόπολης ) και το ιερό των πηγών (ο οίκος της αρχαϊκής εποχής). Οι 2 γιγάντιοι ημιτελειωμένοι για άγνωστο λόγο Κούροι των 2 περίπου μέτρων, βρέθηκαν στην περιοχή με την επικρατέστερη εκδοχή πως έπρεπε να μεταφερθούν κάπου αλλού.


